مقدّم داشتن هر كدام بر آثار و سنن رسول اكرم ( ص ) . قطعا نسبت دادن مدلول قياس به رسول اكرم ( ص ) نادرست است . 10 . در صورت وجود نص مروى از رسول خدا ( ص ) ، مخالفت با همگان حتى پيشوايان مذاهب چهارگانه جايز و بلكه واجب است . 11 . پيشوايان مذاهب همانند ساير مجتهدان امّت هستند . جايز است كه همگان اجتهاد و با آنان مخالفت كنند . هيچ ضرورتى وجود ندارد كه در مقابل آراى آنان توقّف شود . 12 . در امور اعتقادى خصوصا ضروريات عقيدتى تقليد جايز نيست ، بلكه بايد دليل قاطع داشت . ظنّ و حدس كفايت نمىكند ؛ بايد به قطع و يقين رسيد . 13 . همهء صحابه عادل ، متّقى و پرهيزگار نيستند . در ميان آنان همه جور آدمى هست . آنچه برخى در اثبات عدالت صحابه احتجاج كرده‌اند نه كافى است و نه صحيح . « 1 » 14 . هرچه مردم با ارتكاب آن فاسق مىشوند ، صحابه نيز با ارتكاب آن فاسق مىشوند . 15 . مرسلات ( روايت‌هاى مرسل ) صحابه همانند روايت‌هاى مرسل و بىسند ديگر راويان است . ادعاى حجيّت مرسلات صحابه مستند معقول و مقبولى ندارد . 16 . كتاب صد در صد درست ، فقط و فقط قرآن است و بس . در هر كتابى جز قرآن مطالب صحيح ، ضعيف ، تحريف شده و جعلى وجود دارد . 17 . صحّت سند روايت در اثبات حقيقى و واقعى بودن آن كفايت نمىكند ، بلكه بايد ساير معيارها و ضوابط لحاظ شود تا بتوان حكم كرد كه صحيح است يا نه .

--> ( 1 ) . بنگريد : دراسات و بحوث فى التاريخ و الاسلام ، 2 / 253 - 271 .